اصول اضافه بار
اصول اضافه بار
می گویند میلو بزرگترین قهرمان قرن ششم قبل از میلاد هر روز گوساله ای را به دوش می کشید و حمل می کرد تا به گاو پرواری تبدیل میشد . وی با استفاده از این روش آنقدر قوی شد
که در طول 24 سال هرگز شکست نخورد و 6 بار پیاپی مقام قهرمانی المپیک را کسب کرد
این داستان بیانگر اصل اضافه بار است . یعنی برای بهبود آمادگی جسمانیباید سیستم درگیر
را به صورت فزاینده و تدریجی تحت فشار اضافه قرار داد . این فشار اضافه می تواند با افزایش عوامل ذیل ایجاد گردد :
|
مقاومت تکرار تمرین شدت تمرین مدت تمرین |
مثلا جهت افزایش قدرت عضلانی باید تمرین با مقاومت نزدیک حداکثر ( مثل کشیدن یا هل دادن یک نیروی مقاوم ) که به تدریج افزایش داده می شود انجام شود .به سازگاری بدن در مقابل فشار افزایش یافته اثرات تمرین گفته می شود .
مثلا اثرات در برنامه افزایش آمادگی و عروق شامل کاهش تعداد ضربان قلب در حالت استراحت و فعالیت و ... و یا در برنامه توسعه ترکیب بدن ازدیاد قطر و وزن عضلات و کاهش میزان چربی و ... می باشد . افزایش فشار ایجاد شده باید به حدی باشد .
که بدن بتواند خود را با آن سازگار نماید . لذا باید اضافه بار در صورت آهسته و تدریجی اعمال گردد . افزایش سریع فشار باعث آسیب دیدگی و با یأس و سرخوردگی خواهد شد .
الف : ضربان سریع قلب که هنگام فعالیت ایجاد می شود . 5 الی 10 دقیقه پس از تمرینات همچنان ادامه یابد .
ب : خستگی و سستی تا 24 ساعت پس از توقف تمرینات ادامه یابد
ج : ایجاد گرفتگی و درد عضلانی
اصل ویژگی :
آماده سازی و تمرین دهی باید مطابق با نیازمندیهای ویژه رشته ورزشی جهت گیری شود این نیازها شامل دستگاه یا دستگاههای انرژی درگیر در ورزش مورد نظر ، الگوهای حرکتی ،
رشته های عضلانی ای که بیشتر درگیر هستند و ... می باشند .
برنامه تمرینی باید مطابق اهداف مورد نیاز طراحی شود ، چرا که فقط آن گروه از دستگاههای بدن که مستقیما تحت تاثیر تمرین قرار می گیرند ، از فواید تمرین برخوردار می شوند .مثلا تمرینات لازم برای ازدیاد قدرت بازوها با تمرینات لازم برای افزایش کارایی قلبی - عروقی بسیار متفاوت است .
اگر طراحی تمرین جهت کسب هدف مورد نظر نامناسب باشد ، سودی کسب نخواهد شد . مثلا فرد چاقی با قد 170 سانتی متر ، دور کمری به اندازه 100 سانتی متر داشت ، جهت کاهش دور کمرش به پیشنهاد دوستش تمرین دراز و نشست را صبح و ظهر و شب به مدت سه ماه انجام داد ، با وجود آنکه روزی صد مرتبه حرکت را تمرین کرد اما پس از این مدت تغییری در اندازه های بدنش حاصل نشد و سرانجام تسلیم شد . یک ماه بعد در نشریه ای خواند که فعالیت هوازی مثل دویدن و دوچرخه سواری در جهت کاهش وزن بسیار موثر است . بدین ترتیب او دوچرخه سواری را با روزی یک ساعت و هفته ای پنج روز در هفته آغاز نمود و همچنین رژیم غذایی خود را تنظیم نمود و موفق شد . اندازه کمرش را تا 95 سانتی متر کاهش دهد یک سال بعد دور کمر او تا 85 متر کاهش یافت